Geschiedenis
Yerba mate vindt zijn oorsprong in het gebied dat tegenwoordig delen van Argentinië, Brazilië en Paraguay beslaat (Cono Sur).
Al lang voordat Europeanen arriveerden, gebruikten de inheemse gemeenschappen, waaronder het volk de Guaraní, in deze regio de bladeren van de Ilex paraguariensis om een infusie te bereiden die hen energie gaf.
Yerba Mate speelde een centrale rol in hun cultuur en dagelijkse leven.
Zo werd mate ook als medicijn gebruikt voor onder andere vermoeidheid, hoofdpijn en spijsverteringsproblemen.
16 - 19e eeuw
Vanaf de 16e eeuw begonnen Spaanse Jezuïeten de Ilex paraguariensis systematisch te cultiveren, vooral in de missiegebieden die nu de provincie Misiones in Argentinië en delen van Paraguay zijn. Zij verbeterden het droog- en productieproces en maakten Yerba Mate tot een belangrijk ruilmiddel en handelsproduct.
In de 18e en 19e eeuw verspreidde het gebruik van yerba mate zich verder over Zuid-Amerika, met name naar Argentinië en Uruguay. Tegenwoordig is yerba mate onlosmakelijk verbonden met de sociale en culturele identiteit van deze landen, waar het symbool staat voor vriendschap, samenzijn en traditie.
Yerba kent geen grenzen
Wat ooit begon bij de inheemse volkeren van Zuid-Amerika, leeft vandaag voort in onverwachte uithoeken van de wereld, zoals Syrië. Via migratie in de 19e eeuw ontdekten Syrische families yerba mate en brachten die traditie bij hun terugkeer mee naar huis. Vandaag is Syrië, na Zuid-Amerikaanse landen, één van de grootste consumenten ter wereld. Yerba mate wordt er dagelijks gedronken, vaak individueel bereid.
Een krachtig voorbeeld van hoe een ritueel mensen verbindt door continenten, culturen en generaties heen.
Sinds de 1980 verkrijgt yerba mate wereldwijd meer aandacht.
Academisch onderzoek richt zich tegenwoordig zowel op de culturele betekenis als op de gezondheidsvoordelen.